Sensizlik?
17/4/2008 · Kategori: Birikinti - Gorunmeyen Sitemler
hem bilirsin en azindan,
kendimi serdigim her sefer
sana donuk, uzak kiyilarina
kara kalem dokulurum
"buldugum her tummce
her tutamak
bana adinla bir, deniz rengi
sozcukler"
Golgesindeyim koca bir agacin,
Sensizligin dis dunyasi
Koca bir agacin ,
"Benim ben!" haykırışları,
Son gunleri gencligimin,
Boyle sensiz geciyor.
bundan severim seni yillanmis bir sevda ile
ve tukenmezle yazarim defterime...
cunku, sensin"
Ben seni beklerim
8/4/2008 · Kategori: Birikinti - Gorunmeyen Sitemler
Ben seni beklerim
Inan bana...
Sonsuzla beraber otururuz kar$i kaldirimda
Arabalar gecer gider, gune$ dogar batar
Ben, yine seni beklerim.
Arada bir icim sIklIr
Kirilirim sana, bana hic bakmamana
Gulmene, ama sadece dudaklarinla
Gelmene, ama ba$kalarina
Sevmene, ama herkesten fazla degil
Ben seni, bu umarsiz halinle beklerim.
Uzatirim ellerimi zamanli zamansiz
Kalir havada...
Ne yapacagimi bilemem, kaybetme korkusuyla
Bir laf atarim ortaya ve gulerim kahkahalarla
Yalandan da olsa
Ben seni, caresiz kapilarda beklerim.
Ruhum titrer, u$urum mavi ak$amlarda
Cok u$urum
Sarilmak isterim, doygun sevdana
Siginmak isterim, kalbinin az ko$esine de olsa
Yetinmek isterim, yetmeyecegini bile bile
Ben seni, bencilce beklerim.
Yildizsiz gokyuzunde ay oluveririm
Pencereden izlerim, acirim kendime
Ben senden, ben herkesten uzagimdir artik
Olsun... Zaten,
Ben seni, uzakta beklerim.
Beyaz bir karanfile burunur bazen sevgin
Her kivrimi bir yurek ati$i
Vurgun guzelliginden sonra
Birak koparmayi, dokunamam bile
Dokununca kan damlar,
Kiyamam
Ben seni, koklamadan beklerim.
Ben seni beklerim...
....
Kac zaman sonra,
Hangi sonsuzluk ucurumunda
Bilemem ama...
Ben yine seni,
Ben hep seni, ...
....
Beklerim...
Heryerde sen
23/2/2008 · Kategori: Birikinti - Abuklamalarim
Kulagimda nereden geldigini bilmedigim bir melodi ve gecenin karanliginda yine yalnizligimla ba$ ba$ayiz... Hicbir $ey du$unmeden dinliyoruz ya da cok $ey du$unerek...
Ne kadar da kararli basiyor notalara Erkin Baba, kelimelere dokemedigi duygularini anlatmakta inatci, ama dinleyene "yeter be" dedirtmeyecek kadar da yumu$ak ve anlamli... Hayat kar$isinda olmak istedigim gibi uzun lafin kisasi...
Derken, yalnizligim sesleniyor aradan bak diyor oradayim... Beni anlatiyor her bir nota darbesiyle... Bak duyuyor musun isyanlarda $u anda?.. Senin gibi... Nasil da $iddetlendi melodi... Ama bak kabullendi $imdi de, her insan isyanlarda gordun mu? Ama kabullenmekte sonun ba$langicinda benimle olmayi...
Sus diyorum, ben kabullenmek istemiyorum ki seni... Ali$tim sana, ama kabul etmek istemiyorum bu ali$kanligi...
Sigara gibi degil... "Ali$kanlik i$te..." Deyip gecebilecegim... O bile yava$ yava$ akitir zehrini bedenime, fark ettirmez... Ama sen! oyle misin ya?! Hep fark ettirirsin varligini! Varligin bir bulut olup sarar her bir yanimi, u$utur...
Ama sonra dedim ya, ali$kanlik... isinirim.
Hani olur ya, ki$ gunu yeni serilmi$ car$aflara buz gibi yatarsin, titrer her bir yanin... Ama huzur bulursun o serinlikte bile, isinirsin sonra... Yine de kabul etmek istemezsin bir sonraki gun de u$uyerek yatagina girecegini... Ama kacamazsin, katlanirsin...
Katlanirim... Ali$ilmi$liktan gelen garip bir huzur verir varligin... Sonra varliginla uykuya dalarim... Kulagimda bilmedigim bir melodiyle, bilinmez diyarlara...
uyaniyorum..
uyandigimda,
Butun duygularimin yalan oldugunu dusunup,
Gercekleri aynalarin diger taraflarinda ararsin.
Heryer sen ve ben seni ariyorum...
Seninle ve Senli...
Sevince insanlar bir baska der ya fonda...
Durma dostum sende yer ver aska...
$imdi iceride bir ben biraktim aynanin kar$isinda.
Yarin sabah bulacagim bir Ben...
Seninle ve Senli bir Ben
Dunyanin Sorunu - SU - Ya Senin?
6/1/2008 ·
Su gibi ya$iyoruz hayati.
Nereye aktigimizi,
Ne yone gittigimizi bilmeden,
Surekli ilerliyoruz.
Hicbir engel yolun sonuna ula$mamiza kar$i koyamiyor.
Yalnizca bazilarimiz onundeki catlaklardan sizmaya cali$iyor,
Zorlaniyor, aci cekiyor.
Akmaktan vaz geciyor fakat duramiyor.
Bazilarimizsa,
Kendine yeni yollar ariyor.
Engellini a$indirip yolunu geni$letmeye cali$iyor.
Durmadan akip gidiyor.
Hayat Sana Dogru
14/11/2007 · Kategori: Birikinti - Wrong Way
"Hey, kayip mi oldun?"
"Hayir! Yolumu kaybettim!"
"Hahahaha!!!"
Vrrrrrnnnn.
Sessizlik. Yillar onceydi. Ormanin tekinde kaybolmu$tum. Yine gunduzle ak$am arasindaydi. Kayboldugum te$hisini koyan 2 adamla kar$ila$mi$tim ve bu ufacik ilginc diyalogtan sonra arabalarina atlayip gitmi$lerdi. Giderlerken hala kahkahalarla guluyorlardi ya da bana oyle gelmi$ti.
Hava, sirf ilginclik olsun diye karardi. Ben ve sinirli midem ve bu sefer DSS'li kulaklarim yuruduk, yuruduk. Yol da killik olsun diye dumduzdu.
"6:58, ate$im nerede biliyor musun?"
Herhalde yolun sonunda olmali.
Gece yarisi oldu. Ben hala yuruyorum. Kotu bir ali$kanlik uzerine yanimda be$ para yok, cantamdakiler 3 cd, yedek piller ve manasiz bir gune$ gozlugunden ibaret.
Arkamdan birisi:
"Pardon saatiniz kac?"
dese... Ya da $u evlerden birinin kapisina dikilsem.
"Pardon, biraz kayboldum da."
desem...
Desem mi demesem mi derken...
Iceriden tanidik bir melodi geliyordu. Muhtemelen Ask'di, atmiyim ama senin melodin benzeri bir$eyler caliyordu derinden derinden. Iceri girmekte ufak bir tereddutum bile olmadi. Ilik ve huzunlu bir bar havasi. Soludum.
Adamin teki sanki hangi masaya gitmem gerektigini biliyormu$ gibi yol gosterdi. Ben de sanki biliyormu$um gibi pe$inden gittim.
"Merhaba Sen. Ya$li Ben'i tanidin mi?"
Gulumsedi. Ya$li Sen! Nerde kaldin?
Sayili saatler cabuk gecti. Ben anlattim sen dinledin.
Dunya i$iklari teker teker sonmeye ba$ladi,gunun kapani$ saati gelmi$ti.
"Arada beni ara. Konu$uruz." dedim.
Kapani$ saati, huzunlerimizi sakladigimiz yagmurlar da akip gecmi$, yagmur dinmi$, toprak kurumu$ sonuc olarak kendimizi di$arida bulmu$tuk.
Sen ve Ben..
Gozler Kapali
26/10/2007 · Kategori: Birikinti - Schizophrenic
...ben,
hic goremedim, gorduklerinizi...
Dokundugumu canlandirdim sadece,
hayal gucumun derinliklerinde...
...goremeden ya$adim...
Gormeden attim her adimimi...
Bakamadan ya$adim,
her animi...
Ve ben...
Bu yuzden,
hic aglamadim...
Sadece...
ogrendim...
Du$meyi...
Du$lerimin icinde her gunumu...
Ba$langiclarini ve sonlarini,
hatiralarimin...
Du$unmeyi...
Haddim kadar gulebilmeyi...
Sevgiyi...
Sevmeyi ve sevilmeyi,
olum kadar ansiz misafirligi...
intihar'i...
Pe$i sira yanlizligi...
ogrendim...
Buyumeyi...
Buyudukce yanliz kalan yanlarimi...
Tum bilmeceleri...
Ve cevaplarini...
cocuklugumun korebelerinde,
goremeden arayi$im gibiydi,
buyumek...
Hep ogrendim...
Sik sik dinledim...
Hic bilmedim.
Bakmadan goremedim...
Gorduklerime bakmayi,
ogrendim...
Harfleri ke$fettim...
Kendi anlamlari di$inda, iki satir arasinda cumleleri yineledim...
Sik sik yazdim...
Anlattim...
Anladim.
Her an'a yeni ba$tan, yine ba$ladim.
Art arda ya$adim...
Aciyi, tatliyi...
Dilim yandi ara ara...
insanlar tanidim, menfaat cadirinda...
Eller tuttum...
u$uyen kimliklere anlam in$aa ettim...
Buyuttugum cocuklarim oldu.
Tek tarafli a$klarim...
En cok annemi sevdim...
ilk o sevdigi icin.
Emeklemeden, yurudum ben...
Hizli ko$tum...
cok ko$tum, fazla du$tum.
Du$lerim icin du$tum zaman zaman...
Kimseler anlamadan...
oldum...
Bir intihar sevabina ortak oldum...
Metruk attim bo$luga...
Tutundum kendi a$kima...
Dedim ya...
Sik sik oldum.
Bilemedim, zararlarin vebalini...
Onu da ogrendim...
olsem de bir, olmesem de bir...
Sonra farkettim...
Surekli...
ogrendim...
Ne icin ya$adigimin anlami oldu, avuclarimda...
neden olecegime cevaplar buldum sonunda.
Anlamsiz olmemek adina,
nefesler aldim sirayla...
Allah icin hicbir $ey yapmadim...
"Bu gun Allah icin ne yaptin?"
Hicbir gun cevap bulamadim...
Yapamadim...
izin alamadim,
nefsimin hakimiyeti ve rahatligi altinda...
Ali$kinim hesap vermeye,
dogmayan yanima...
Yarin'i ya$ayacagimi da biliyorum...
Sonraki her gunu...
Ne zaman olecegimi de...
cunku;
ogrendim ben!
O kadar icimde $eytan...
O kadar kontrolundeyim, omrumun...
O kadar gunahkarim, izindeyken dunumun...
Sonra, sonra...
Konu$tum...
ifade ettim kendimi...
Deveye hendek atlattim.
Zor oldu...
Ba$ardim...
Beni karanligimdan saklayacak, yalanci mumlar diktim.
Her gecemin ko$esinde...
Ate$ler yaktim...
Aydinlattim...
I$ik sactim, dunya ustune...
Yeminler ettim..
Kararmayacagim diye...
Sorular sordum anneme...
Annemin cevaplari gibi,
gunahlarima baktim...
Elimi uzattim, kendimden iceri...
Cehnnemi tattim...
Sicakti, kalp ati$larim...
Kac ki$iyle ya$adim...
Hic saymadim...
Ya$adim...
Kendi oz guvenimde,
insan kandirdim...
Beyaz beyaz yalanlar savurdum gun i$iginda...
Aydinligimin aksine karanlik sactim ara sira...
cok insan ya$adim...
Gorulmeyenlere baktim.
Onlari da anlattim...
ogrendim...
Vaktim dolmu$...
cok $ey gosterdim...
Nasil geldigimi bilmeden,
gidi$imi ogrettiler...
Soylediler...
i$in bitti...
Artik...
Ba$ka bir rahimde...
Tekrar "dog" dediler...
Tekrar canlan...
Dogumum sancisiz bir cigligin bekaretinde gizlenmi$, susuz kalan bir omrun buyumesini engellemi$ gibi ihtiyacti aglamaya...
oldugum gibi...
Tekrar tekrar dogmaya...
Ya$amiyorum,
ya$atiliyorum...
Ba$ladigi yerde bitiriyorum...
ogrendim...
Du$lerimin icinde yazdigim her cumlede du$meyi...
Ve tekrar yukselmeyi...
ogrendim...
cocuklugumun goz ya$lari arasinda...
Ben hep...
Kor ebeydim...
Buldugumu yeniden ba$langic icin doguma hazirlardim...
Buldugumu hatirlamasi icin yazardim...
Umdugumu buldugum zaman,
sik sik aglardim...
ogrendim!
Sonunda...
Kor dogdum...
Ben,
kor olecegim...
...
20/10/2007 · Kategori: Birikinti - Fotograf
Kus, Kelebek ve Sen
17/10/2007 · Kategori: Birikinti - Abuklamalarim
Tam olarak neler yazacagimin bilincindeyken aldim elime kalemimi ve kagidimi. Uzun sure sonra anlatmak istediklerimi kafamda boylesine net oturttugumuda ilk cumleme ba$ladigim an itibari ile hissetmi$tim zaten.
Kararli bir ozguven ile du$unen bir gecmi$in izleri ustunde, kucuk oynamalar ile kendimi ifade etmeye cali$acagim...
ifade edebildiklerim kadar anlayacaksiniz. Fazlasi olmayacak, fazladan cumle olamayacak...
Cumleler pe$i sira takip ederken bir sonrakini, kafamda onceki cumlenin izi kaliyor aslinda. O cumleyi vurgulayacak yeni bir cumle yazmanin heyecani ile ba$ka bir sahne cikariyorum gozlerimin onune.
Sizse...
Tum o yazdigim cumleleri en son cumle ile kafanizdan tekrar gecirip, kisa bir zaman diliminde anlatmaya cali$tiklarimin sahnelendigini goruyorsunuz. Tipki; kucukken defterlerimizin ko$elerine kalemlerimizle cizdigimiz cizgi kareleri son sayfadan tutup yava$ yava$ birakarak hareketlendirirmi$ gibi. Kendi cizgi filminizi yava$ yava$, tek tek sayfalara cizip sonra bir kerede goruntuyu hafizaniza yerle$tirmeniz gibi...
Ya da...
olumun arefesinde tum hayatinizi kisa anlariyla tekrar ya$armi$ gibi...
i$te bu yazdiklarimin butun toplami benim o olmeden once gorecegim kisa karelerin bir kismi...
Ben size du$uncelerimi yaziyorum...
Siz goreceklerimi anliyorsunuz...
Ben size ya$adiklarimi yaziyorum...
Siz ya$adiklarimi gorebiliyorsunuz...
Sanirim, iki cumle ile kendini ifade edebilen hepimiz ayni $ey yapiyoruz.
Durmadan hayallerimizi, kabuslarimizi, korkularimizi, sevinclerimizi yazip hayatimizda ki onlarca karenin birer kopyasini payla$iyoruz...
Evet...
Mutlu oluyoruz...
Hala anlatmak istedigim konuya giremedim. Sanirim giri$ uzadi, uzuyor, elimde durmak bilmedigi icin uzun uzun yaziyor. oldukten sonra yazamayacak olmanin korkusunu oda hissediyor demek ki...
Ya da mutlu olabilmek icin yaziyor...
Du$unuyorum...
Ruhum yaziyor...
Yakla$ik bir haftadir, du$lerimin icinde kurdugum utopyalarda yabancila$tigimi anladim. Kendi kontrolumde olan her bir du$umun icinde yabanci yuzler gorur oldum.
Korktum...
Ama zamanla, ali$tim...
Sevdigim onlarca insanin bende biraktigi izlere bakarak resimler cizmeye cali$tim bu arada. O insanlarin hatiralarini toplayabilecegim bir kompozisyon daha yazdim,
payla$madim...
Korktum...
Hatiralari golgesinde bile gozlerimden akabilme ihtimallerini dahi sevdigim icin. O yuzden aglamadim i$te... Ve payla$madim.
Sonra $ehir ustunde gun boyu gezdim. cocukluguma dair ne kadar anim varsa, sokak sokak toparladim onlari. Sanki... Yarin gidecekmi$ gibi hazirladim gecmi$imi bavulumun yirtik cebinde...
Evet hatirlamak istemediklerim du$sun diye...
Toplu ta$ima araclarinin huzur veren yogunlugunda, kalabalik goz haneleri ustunde gozlerimi gezdirmeye ba$ladim. i$te tam o anda onlarca goz icinde farkettigim ayrintinin cumle telafisinde, agladim...
Mutluydum...
Du$lerimdeki yabanci gozlerin aksine huzur veren, mutlulugu anlatan ayni ifadenin dokunabilirliginin verdigi guvenle agladim...
Du$lerimin ne kadar sahte bir umut ustune in$aa edildigini anladim.
Yeniden dogdum...
ustelik ba$ka gozlerin akislerinde. Ba$ka hayatlarin asude yakari$lari arasinda...
Kendimi buldum...
O an...
icimdeki tum sikintilarin, acilarin, goz ya$larin adini "kelebek" koydum...
Sanki ruhumdan bir cift kanat cikarmi$casina kanadi bedenim. Kalbim her zamankinden daha deli bir melodi mirildandi, kulagima...
Duyabiliyordum soylemek istediklerini...
ilk defa...
Uzun zaman sonra, ilk defa...
Dinliyordum kendimi...
Tum bu ayrintilar icinde... Kendi adima nefes alabilmenin heyecani da vardi icimde...
"Kelebek" farkettirtmi$ti beni, bana... Ve ucmak icin yol alan yavru ku$un aciz kanat cirpi$lari kadar uzuluyordum yarinlarima...
Tum o kalabaligin icinden ayrildigim an.
omrumde daha once hic ya$amadigim bir heyecanlada yuz yuze gelmi$tim. Du$undugum tum guzellikleri bana tekrar hatirlatirmi$casina uzerime dogru ucan bir kelebek farkettim.
i$te o an...
Yuzumde olu$an bir tebessumun neleri ifade ettigini anlatacagimin yemini ile izlemeye ba$lami$tim...
Kondugu bir cicegin guzelliginde farkettim ki... cicek, kendi guzelliginde kalmak istiyordu. Onu golgesine alacak bir kelebek bile istemiyordu, kendi dogalligina... cicegi anladigim zaman, dilimden iki kelime cikti...
"Uc kelebek..."
Uc ki... Herkes ve her $ey kendi guzelligiyle kalsin... Kendini sensiz ifade edebilsin... Kendini, kendi diliyle anlatabilsin...
Eve ula$ana kadar... Daha onlarca cumle kurdum, kendi guzelligimde...
Kendi dogalligimda...
ilk defa cumlelerimi kanatmayacagim, aglatmayacagim dedim...
icimde ve dunyama dair tum kotu anlarimi iki kelimede ifade edip uzakla$tiracagim dedim...
Sonunda kendi huzurumun menfaatsiz gulu$unde...
Gok yuzune dogru kafami kaldirip...
Kollarimi her iki yanina acip...
"Haydi" dedim...
"Uc kelebek..."
...
Kelebegin kisa omru kadar daha uzuldum...
Ama huzurluydum...
Bu gun...
icimde tum olumsuz anlarimin yolcugunu ya$adim...
Bir gunde... cok daha farkli baktim dunyaya...
cok daha fazla $ey ogrendim...
Daha cok kendimdim...
Size son iki gunumun ince ayrintilarini anlatmaya cali$tim. Ama edebi degeri var ama yok, bilmiyorum. Lakin kendimi bu bolume daha cok uyumlu goruyorum...
Bu gun boyle bir yazi cikti ortaya. Ama ben boyle daha cok ben oldum.
Ve daha cok mutluydum...
Kelebeklerinizin, omurlerini cok daha fazla uzatmadan...
sevdiklerinize ucmasi dileklerimle...
Sensizligi Anlamak
16/10/2007 · Kategori: Birikinti - Gorunmeyen Sitemler
Keske Yanlizligim Kadar Yanimda Olsaydin Keske Onunla Paylastiklarimi Seninle Paylassaydim Keske Senin Adin Yanliz Olsaydi Ve Ben Hep Yanliz Kalsaydim...
Yollarda Yansimalar..
26/9/2007 · Kategori: Birikinti - Abuklamalarim
Artik biliyorum...
Kimselere benzemiyorum...
Beni korkutsa da, yalnizligim bana daha yakin geliyor. Benimle daha cok konu$uyor...
Yalnizligimla uzun bir sure kaldiktan sonra... Denizlerin ortasinda, ufak bir adada yalnizligimla kendimi du$undugum zaman... Sen geliyorsun aklima...
Seni kabullenmemek istiyorum...
Seni olmami$, tanimami$ gibi du$undukce beynimin senden sogudugunu artik kabul etmek istemedigini anliyorum...
Tekrar tekrar olcup duruyorum seni...
Seni olmadik insanlarla kiyasliyorum... Zayif noktalarini du$unup duruyorum...
Siradan oldugun zamanlari... celi$kilerinle boguldugun anlari... A$kla, sevgiyle ilgili konu$mayi$ini... Ya da hayat hakkinda ba$kala$mani bana uyum saglamani... Beni anlamani du$unup duruyorum...
Bazi anlarda aklim seni anlamakta, seni neden sevmek istedigimi cozmekte bir zavalli kadar caresiz kaliyordu... cunku aklim bana ait degildi... Tek ba$ina caresiz nefessiz idi.
Aklim senin esirindi...
Evet...
Sen oluyorum...
Ya da...
Kendime gittikce daha cok benziyorum...
Ama biraz sonra...
"Hicbir $ey ya da hickimse olabilsen..." diyorum... Ke$ke tanimsaydim diyebiliyorum... Ke$ke sana ait tum o anlari hayatimdan her goz ya$i tanesi gibi tek bir sefer de icimden atabilsem diyorum. Haz duyuyorum bunlari soylerken. Sanki her defasinda buyuk bir sogukkanlilikla...
Kendimden vaz geciyorum... Yava$ yava$ olebilmenin $ansli tadini aliyorum. Gozlerimden akarken sen.
intihar ediyorum...
Evet olmek sadece nefes alip vermek degilse...
Ya$adigim yoksunluk icinde... Her gecen saniye oluyorum...
Kendimi kayitsiz bo$ cumlelerle kandirdigimi da biliyorum...
Beni kiracak, incitecek sozlerini sakliyorum kalbimin kilitli mabedinde... Gercekten soyleyecegin zaman, sen soylemeden acilmak uzere kilitli yuregimin kirilgan ko$esi.
Sonra sonra... Gercekten beni taniyabilecegini du$unuyorum... Gercekten sevebilecegini...
Tutunmak icin degil de... Sarilmak isteyecegini biliyorum...
Hayat akiyor, donup arkasina bakmadan acimadan geciyor uzerimizden... Bizi parcalarimizdan ayiranlar uzerimizden gecip gidiyor... Basa basa ezilmenin acisi iniltilere donu$uyor omrumuzun her birbirimizden yoksun anlarinda...
Zaman akip gidiyor...
Ama her cikmazin sonunda korkularin oldugu gibi... Umudun da oldugunu biliyorum...
imkansiz goruyordum... Beni birilerinin her $eyimle tanimasini... $imdi farkli bir cumle icinde kaybetmeni bekliyorum her $eyimi...
Eger beni tanirsan... istenmeyiz , di$laniriz dunya uzerinde...
cunku bizi gordukleri gibi sanacaklar...
Du$undukleri kadar ufak bir dunya da bilecekler..
Birbirimizi bulursak..
Lanetleniriz... istenmeyiz... Kimseler bizi arasina almaz...
Ama mukemmel bir a$k olur... Azrail her zamankinden cok sever bizi... olum bizi bekler... olum kadar severiz birbirimizi...
Dunyama ve beynime girenler...
Geldikleri gibi gittiler...
Beni gorebildekleri kadar tanidilar...
Beni baktiklari kadar anladilar...
Aslinda "ben" istedigim icin anlayamadilar... Onlarin sucu yoktu. Benim icimdeki bir engel onlara tanitmiyordu beni... Sadece birer kisa molaydik hayatlarimizda birbirimiz icin...
Birer ufak ani onlar icin...
Benden kopardiklari sayilmazdi... Tipki senden aldiklari gibi...
Tipki icimdeki o e$siz ben olabildigin gibi...
oyle yorgunum ki...
oyle sakin...
Kimseyi suclayacak halim de yok...
Aklim seni kabul etmi$... Seninle ya$amakta...
Mevsimler ve zaman akiyor hizla.
Aksin aslinda...
Hizla tukensin zaman sen yokken...
Sensizlik hizli gecsin...
Sessizlik bozulsun...
Bilinmeyen gibi umutlu mutsuz...
En kotu zamanlarda gulumsetebilecek kadar kutsal bir umutsun...
Yarin olacak biliyorum ve ben yine aslinda bildigim, merakta etmedigim ama konu$mak istedigim icin insanlara, abuk subuk sorular soracagim... Sacma sapan sorulara cevaplar verecegim... Sadece seni soyleyebilmek icin iki cumle arasinda sana yer arayacagim... Akip giden sensizlik icinde... Seni konu$mak icin sacmalayacagim... Her bir cumle de seni ya$atirken aslinda var olmak icin ozumle sava$acagim. Kendi kimligimin bilinmeyen dogum yerine... Kalbinin adresini yazacagim...
Biliyorum.
Senin dunyanda var olmadigim icin zayifim...
Ya da...
Beni parcalayanlarin alip goturdukleri kadar kalmi$ yanim...
Sana benzeyen ben...
Ben olan sen icin...
Tekrar tekrar parcalanacagim...
Beni benden kopartanlar kadar gucsuzum...
Bu kadar ben biraktiklari icin... Sana mahcubum... Yoksunum senden...
Yoksunsun kendinden...
Mecburum... Kendimi hic olmadigim, du$unmedigim, hissetmedigim gibi gostermeye... oyle ya$amaya...
Ama aslinda biliyorum... Ben konu$amadigim icin durmaksizin yaziyorum... Kendimi sorular sorulmadan cevaplarini verir $ekilde buluyorum... Elime kalemimi aldigim zamandan beri meger hep seni yaziyormu$um. Hep seni karaliyormu$um yeni farkettim. Hep sen oluyormu$um her kelimede. Her cumlede seni ciziyormu$um beyaz bir kagit uzerine...
Ve sonra... Soruyorum kendi kendime...
Kimsin sen?..
Ne icin yaziyorum?.. Neden konu$amiyorum...
Aradigim ve yazdigim insan sensen...
Ve sen bana benziyorsan...
Benim gibi oldugunu, bana benzedigini du$unuyorsan...
Muhtacsan sen de, var olmak icin kendin gibi birini bulmaya... O zaman cik gel.. calmadan gir dunyamin kapisindan...
Asla affetme beni... Beni ve hatalarimi... Yuzume vur her yalanimi. Degi$tir ali$tigim hayatin rutin rayini. Boz butun dengelerimi. Kucumse, yuzume vur butun zaaflarimi...
Konu$ benimle benim dertlerimi bana sen soyle...
Sorunlarina gozlerim de cevap bul...
Kendini bul benim sozlerim de...
Bende ayni $ekilde davranmaliyim. Hesap sormaliyim...
Yuzune vurmaliyim eksik kalan yanlarini... A$k ve sevgi adina konu$mayi$ini...
Tek ba$imiza var olmayi$imizin farkinda oldugumuz halde ya$adigimiz icin... Acisini birbirimizden cikartmak adina hesap sormaliyim...
Siradanligini ve celi$kilerini yorumlamaliyim sana...
Neden ben oldugunun hesabini sormak icin...
Gel bana...
Birbirimizi bulmu$ken yitirmek pahasina...
Ama biliyorum senin elinden gelmez kirmak... ustelik kendisine benzeyen birini bulmu$ken...
cunku bilirsin benim gibi sen de...
O en buyuk aciyi ve kirginligi yillardir aradigini.
Sana en cok benzeyen insanin ya$atacagini.
Bilirsin bunu...
Ama yine de engel olamazsin... oylesine yorgun du$mu$sun ki...
oylesine kirginsin ki seni kendinden kopartanlara...
Du$unursun...
Madem o da benim gibi tek ba$ina var olamiyor...
Herkes onu gordugu kadar o saniyor...
Kendisini ozleyen birinden gelsin istersin o senin en buyuk yikiminin...
Tipki benim gibi...
Yalnizligi sevdigim gibi...
icimizdeki urperi$ gibi...
Kimselere benzemiyoruz biz...
Ve i$te...
Ezilmi$ ve kucumsenmi$ sevgimle ba$ba$a kaldim yine...
Gittin beni yikmadan... Tipki onun gibi...
Doneceksin biraz daha koparildiktan sonra kendinden. Kendin gibi beni araycaksin... Ben seni ariyor olacagim...
En buyuk yikimi ama en muthi$ a$ki birbirimize vermek icin bulu$acagiz aldigimiz son nefeste...
oncesi yok onemseme!..
olum bizi sevecek unutma... olum kadar bizde birbirimizi...
Ararken geride biraktigimiz parcalarimizin artik onemsiz oldugu gibi...
$imdi...
Pi$manliklarim, ba$kasina verdigim acida taninmak istedigim anlarin uzuntusuyle... Kendimden ho$nut olmadigim bedenime verdigim zararlar icin...
Bedenime gercekten sahip olan annem icin...
onemsemedigim parcalarimdan ozur diliyorum...
Dondugunde seni bulmak istiyorum... Senin beni bulmak istedigin kadar ben de seni ozluyorum... Tipki beni ozledigin yalanina kar$i seni hala sevmedigim gibi...
Ben seni kimsenin sevemeyecegi kadar sonsuz bir tutkuyla... Geride biraktigim anilarimla... Tertemiz ve sonsuz bir aciyla sevecegim...
Bu aci benim mutlulugum olacak... Beni bulmak istemedigini bile bile...
Yarinlarimda her cumlenin icinde senden kalan benler olacak!
Biliyorum bir "ben" ya$anmayacak...
En buyuk yikim parca parca yabanci bedenlerden olacak...
Ve icimdeki cocuk elinde kalemiyle hicbir zaman konu$amayacak...
« Önceki Yazilarim :: Sonraki Yazilarim »
una ekle!