<font color=black>YAS</font>
24/1/2007 · Kategori: Birikinti - Deniz
bilmiyorum ki çok mu yüklendim kendime? çok çaba sarfettim üzülmemek için. çok uğraştım görmeyim diye, görüp de etime batan o iğneyi derine sokmayım diye...
uyurken masumdu, gerçekte de öyle miydi bilmem, karşı çıktım her zamanki gibi kendime, durdum öylece. yok dedim, artık eskisi gibi değil, iyiyim. iyilik değil de, bi kabulleniş sanki. ölmeyi beceremeyen bi insanın yaşamayı seçmesi gibi. ölmeyi becerememek.. peki deli gibi yaşamak isteyip de bi kurşuna yenik düşenler ne olacak?
insanlar ölüyor, bense ne olup bittiğini anlamaya çalışıyorum. bu ülkede güvercinlere de dokunurlar Hrant Dink, eseriyle gurur duyan ırkçılara sorun sebebini. cidden hayal mi benim isteğim? yok, olamaz öyle bir dünya, mümkün değil. umudumu kaybetmeye alışığım, sorun değil.
unutuyoruz, unutturuyoruz, yapacak bir şeyimiz yok maalesef. birkaç yıl önce bir belgeselde insanlar gördüm. ne oldu bu insanlara dedim babama. onları yaktılar dedi babam. o zaman anlamamıştım gözlerindeki bakışı, sonraları bu ülkenin dumanıyla boğulanları gördükçe anladım. anladım gözlerindeki o büyük acıyı. kaçmak zorunda bırakılışlarını izledim, geçmişi. ve çok da farklı olmayan geleceği..
şimdi düşünüyorum, bunca şeye rağmen nasıl yaşarım ben diye. bir umut yeter mi insanı yaşatmaya?
bıraktığı sigara izmaritine baktım uzunca. açmadım pencereleri, gitmesin diye kokusu. kımıldamadım, bozulmasın diye sessizliği.
öldüler..
gittiler..
ölecekler..
gidecekler..
ben arkasından bakacağım...
DİLEK
26/12/2006 · Kategori: Birikinti - Deniz
ben miydim karanlığa gülümseyen?
sessizlik ağır cıva gibi...
bulutlar dolaşıyor üstümde.
yetmez bu sonsuzluk?
dudaklarım çatlak doğduğumdan beri
tünelin sonu olmalı bir yerlerde..
bölünsün uykular
dağılsın sis
ay ışığı düşsün saçlarıma
gölgeler yaksın karanlığını
bitsin bu rüya...
SINIRLI GÖKYÜZÜ
25/12/2006 · Kategori: Birikinti - Deniz
sabah olmuş..
yine haberim olmadı. hava buz gibi.
ne söylesem bilmiyorum. beynim de cümlelerim gibi kesik kesik.sessizlik yoğun,akıcı..
gözlerim yanıyor, iki ateş parçası düşmüş olmalı.
çok yorgunum..
kaçış yok, yine ayağa kalkmak gerek.
bir şarkı vardı, neydi? sil baştan. o kadar kolay mı?
önlerine bakan insanlar. geriye dönüp bakan yok. kimse hatırlamak istemiyor geçmişi. oysa düşünmesi yasaklanan yine bizlerdik. yasağı delen de biz olmalıydık. ama yapamadık...
kumdan kaleler yapıp durduk yıllardır. umudumuz içlerinde yaşamaktı. ama bir rüzgarla yerle bir oldular. tıpkı umutlarımız gibi...
ne kırlarda yaşayabildik, ne de kentlere alışabildik. hep boşlukta sallandık be... biri bizi anlasın diye bekledik. kaybettiklerimiz dönsün diye bekledik. ama gelmediler.. yetmedi, yenilerini ekledik listeye.büyüdü listeler, karardılar hayatımız gibi...
çok üşüyorum.güneş yükselmiş olmalı. ama hissedemiyorum. kapı açılmayacak, biliyorum. güneş giremez içeri. alışkınım karanlığa.
bizdik gökyüzüne bakanlar. yağmur yağar diye bekledik ama aldığımız tek şey kuru bir ayazdı. bu yüzden ısınmaz ellerimiz.
gri binaların arasına gömdük hüzünlerimizi. soğuk betonlarda kalacak mezarlarımız. göremezdik ki gökyüzünü. hayal kuracak gücümüz yoktu...
sesler geliyor dışardan. patlayan bir şeyler var galiba.. ışık.. kapı açılıyor..
Umut (Deneme)
15/10/2006 · Kategori: Birikinti - Deniz
Düşünmekten kaçıyorum uzun zamandır..
saklıyorum yüzümü. Gözlerimde bir acı var görmek istemiyorum.Aynalara göstermiyorum yüzümü.
Nedir bu kadar karanlık olan? Dile gelmeyen bir türlü. Yalnızlık mı ölüm mü? Neyin yası bu sürüp duran?
Bilmiyorum..
Hareketlerim yavaş, sanki her kasım ayrı bir acı çekiyor. Şehir hareketsiz. Fırtınanın kopmasını bekliyor sabırla. Bu şehir artık etkilemiyor beni. Sokaklar insanlarla dolu. Ama tanımıyorum hiçbirini. Bana öyle uzaklar. Köşe başında bir tanıdığı görmekten korkar gibiyim. Ama eski bir dosta sarılmanın özlemi var içimde.
Bekliyorum.
Nereye kadar sürer? Buz gibi ellerim. Boşlukta asılı kalmış sanki.Gözlerime dokunacak olanı beklemekten yoruldum. hiç gelmeyecek mi..
İnsanlara bakıyorum, pürüzsüzler,güzeller, umursamazlar..Korkuyorum biri yaralarıma dokunacak. Karanlıkta beni bulacak.
Kimseye göstermiyorum yüzümü. Ağlamak istiyorum,ağlayamıyorum.niye başım dönüyor?
Uyumak istiyorum,unutmak..
Ve rüyamda bir dünya görmek..
Bana ait..
GİRDAP
28/8/2006 · Kategori: Birikinti - Deniz
-leylaklar
açıyor sessizliğimin kuytusunda
zulmün
karanlığına uzatıyorum ellerimi
serzenişler
ve kimsesizlik.
duyamıyorum.
ne diyorlar?
bir girdap
var ortasındayım sanki.
sesler
karışıyor birbirine
çıkılır mı
düzlüğe eğer nefes alırsam?
biter mi bu
rüzgar kendime sarılırsam?
-yapma
gözlerini
karanlığa dikme
yok bu yolun
sonu. anlamıyor musun?
tutmaya
çalışma kelebeği
uçacaktır
elbet...
meçhul treni
bekleme, gelmeyecek.
sıkılmadın
mı sesinin yankısı duymaktan?
-çok soğuk,
üşüyorum.
anlamıyorsun
beni.
kulaklarım
uğulduyor sessizliğinden.
yokluğun
acımın tek sırdaşı.
nefes alacak
kadar oksijen yok buralarda
kaybolan
güneşimi arıyorum
sonsuza
kadar sürecek bu.
böyle bu
yalnızlık, tıpkı dünya gibi.
-seni
dinleyecek kimse yokken
sesini duyurmaya
çalışma bir daha.
silmeyecek
dünya acılarını
karatahtayı
siler gibi...
10/8/2006 · Kategori: Birikinti - Deniz
HAYKIRIŞ
ben DENİZe
hasretim,
o yüzdendir
gözlerimdeki acı
o yüzdendir
bağırmalarım
karanlığa
bakarım durmadan
hiçliği
yoklarım
gelir gider
ruhum iki yön arasında
ben DENİZe
hasretim
göremem
toprağı binalar içinde
sevmem
yalnızlığı,hep yalnızdım
bu yüzdendir
sana gelişim
uzanır
ellerim sonsuz sevgiye
ve dokunurum
boşluğa umutsuzca
ben DENİZe
hasretim
ulaşamam ki
dalgalara
cesaretsizlikten
belki de
korkarım...
korkarım
fırtınaların sesinden
gidemem
ruhum hiçbir yerde
dönmek
imkansız...
GÖZLERİMİZDEKİ IŞIĞI KAYBETTİK
14/4/2006 · Kategori: Birikinti - Deniz
gözlerimdeki
kanlı boşluklar
hızla akıp
gidiyor zamanın içinden
sararıp
soluyor tüm düşler
ve zamanın
hegemonyasına esir tüm dünya
ne sana ne
bana acımaz ki artık
kanla dolu
torbalar patlıyor önümüzde
giden
kahraman mı hain mi
ışık
bekliyor gözlerimizden
o mu yok
etti yoksa biz mi bilmiyorum
kalan ne
olmalı yüreğimizde?
ne yapmalı
şu yalan dünyada
yaşamak
için?
son bir güç,
peki ne için?
kim için...?
Deniz
<font color=grey> ASLOLAN ACIDIR</font>
13/4/2006 · Kategori: Birikinti - Deniz
yorgun bir kuş geçiyor içimden
dağlar yanıyor bitmemiş bir hüznün
ağırlığıyla dönüp duruyor yelkovanlar
ağlıyor bir çocuk sessizce
kanlı gözlerini saklıyor güneşten
ve kesip attığı yer geri gelmeyecek asla...
duvarlara çarpıyorum,beynimdeki engeller
ne kaldı geriye acıdan başka
sahip olduğumuz ne vardı ki zaten?
yorgun gözler gülümsüyor acıyarak
ama anlamıyor denizin sesini
çünkü kendi acısına gömülmüş çoktan
bağırıyor deniz, anlatmak ister gibi acıyı
kumlar savruluyor şiddetle
ve sallanıyor boşlukta
denizin anlamsız sesi
daimi yalnızlık ve dibi olmayan karanlık
sensizlik ya da sevgisizlik belki
gördüğüm hayaller ne kadar avutur beni
neydik ne oluyoruz
yere indir gözlerini
tüm varlığımız...
çaresiz...
Deniz
ANLAMSIZ FIRTINA
13/4/2006 · Kategori: Birikinti - Deniz
sessiz çağlayanlar dökülüyor
kayıp yolların kavşağına
sözcükler uçuşuyor
anlamsız rüzgarlarla birlikte
bahar geldi diyorlar
sahte çiçekler dolaşıyor her yanda
ağır geldi bu maske
yanıyor alev alev gözlerim
boğazıma duran bu çelişki mi
yoksa hayat mı bilmiyorum
hoşuma gitmiyor
buzlu camın arkasından gördüğüm
sözcükler mi anlamsız olan
yoksa hayatım mı böylesine boş
kanlı kıvılcımlar döküyorum toprağa
deniz çekiliyor sessizce
gidip gelen o mu
yoksa ben mi koşuyorum arkasından
tanımıyorum kim bunlar
neler oluyor ya da neydi
böylesine üzüldüğüm?
istemiyorum hiçbir şeyi anlamak
beyinler susmuş, çekilmiş kabuğuna
belki görmem duymam kimseyi
denize dönerim ya da yüzümü
gelir bulur hüzün yine beni
söylediklerimi duyan olmasın
ben gidiyorum artık kimse gelmesin!
Deniz
Kalıcı Bağlantı - Sizin Dedikleriniz (yok) TIKLA! YORUM YAP!