Hayat, Sen ve Gerceklerim
11/2/2009 · Kategori: Birikinti - Soruntu
Hayat, Sen ve Gercekler
Korkular?
Hayatimiza giren insanlarin
Bir anda kaybolmasindan...
Anlasilmaz bir seydir.
Hersey cok hizli akar...
O kadar hizli ki;
Siz, yasadiklarinizdan yavas yasarsiniz.
Kalp atislarimizin ritmi sanki durmak uzereymis gibi yavas gorunur,
Olup bitenlerin ritmi karsisinda...
Bu surecte bazen de her sey durur...
Zaman gecmez, zaman bitmez...
Kimse dogmaz ve kimse olmez...
Hersey, donup kalmis gibidir.
O bile...
Bir tek siz varsinizdir yasayan,
O da zamanin gerisinde...
Cunku uyandiginizda o aklinizdadir;
Ama yaninizda degil!!!
Gun gecer, siz beklersiniz;
Ama onu goremezsiniz...
Zaman gecer, biraz oyalanirsiniz;
Bakarsiniz hala yok...
Gun biter, gece bitmez...
(O hala yok)
Siz, yarini beklersiniz...
Ve korkarsiniz...
Onu hatirlamaktan
Tedavi olmus bir sizofrenin kaybettigi dusten insanlar gibi...
Korarsiniz... Cunku onun yoklugunda,
Eksikligini hissedersiniz...
Ve dilersiniz - uc nokta
Gorduklerim - iki nokta ust uste disa parantez
Yasadiklarimin gerisinde olsun - Sonsuz isareti
N'olur - Cengel ve altina nokta
Ruya?
Evet benim gerceklerim!
ADSIZ.. -1-
29/8/2007 · Kategori: Birikinti - Soruntu
Yalnizsin..
Bilsen ki ne kadar sucluyum bunun icin..
Bilsen ki ne kadar aci cekiyorum. Cunku sevgim cekip alamiyor seni derin issizligindan. Oysa ben seni, senden once gozlerindeki o issizlikdan dinledim...
Sozlerinden once...
Korku!
21/5/2007 · Kategori: Birikinti - Soruntu
Hangi ben, "ben"im?
Hangi ben, benim?
Sorular.. ve Ta$lar!
2/5/2007 · Kategori: Birikinti - Soruntu
Sadece bir ruya bekli.
Belki de gercekten yasiyorum...
Aslinda, gercek olduguna inanmak istemiyorum.
Korkutuyor bu beni.
Yolumda bir suru tas var.
Daha once gorduklerim gibi taslar.
Sadece biraz daha azlar.
Yoksa ben mi daha buyugum oncekilerden?
Ne onemi var ki?
Biraz buyuk bir adimla,
belki biraz sicrayarak
Asabilecegim taslar degil mi bunlar?
Daha once de yapmadım mi ben bunu?
Peki simdi neden orada oylece bekliyorum?
Neden taslarin arasindan gelen sicak canimi yakiyor?
Ve ben buna izin veriyorum?
Neden bu atesin dibinde icim yanarken,
Etrafı gülümseyerek izliyorum?
Cok soru var sorulmus, sorulacak ve sorulan.
Ama hic birinin yanitini bilmiyorum.
Tek bildigim, buradan kurtulup,
yoluma devam etmek istedigim...
Soruntu 2!
7/4/2007 · Kategori: Birikinti - Soruntu
Bazen yanarsin, ama yanmak degil bu, tutu$mak...
Belki de okuduum unlu birinin intahar mektubunda dedigi gibi; "Sonmektense, yanmayi tercih ederim." deyip kendini yakmayi denemek lazim, ama zaten tutu$mu$san yaniyorsun... E zaten yanmi$san sonmu$sundur de...
Yakan ile yanan arasinda ne fark varsa, bence yakan da yanmi$tir.
Canin sikilir ama caresi olmaz. Arada ne$elenirsin.
...
gibi sanki...
ama degil mi?
gulmedin mi?
o zaman kimi kandirdin?
beni mi?
seni mi?
Du$unmek insana has ama du$unmek insani hasta da eder bazen. iki adim sonrasini hesaplamanda bo$tur, cunku iki adim sonra kar$ina ne cikacagini asla bilemezsin ve hesaplarin tutmaz. Hesaplar $a$inca hesap yapmaktan da vaz gecersin artik. Ata sozleri de tasdik etmi$tir evdeki hesap car$iya uymaz diye...
Kimler geldi kimler gecti bastigin toprakta
Bundan 50 sene sonra 100 sene sonra seni kim hatirlayacak?
Seni kim bilecek?
Belki bir kac yuzyil sonra yapilan bir antik kazida bulununan iskeletine abuk bir isim takilip homolus fabilusun midesinde $unlar vardi olmeden bilmem kac saat once $unu yemi$ bunu icmi$ $u sebepten olmu$ diye o zamanin haberlerinde yer alacaksin.
Ancak kim oldugunu ne oldugunu ne ya$adigini kim nerden bilecek?
Kim neyi biliyor ki sanki?
Bu yazi neden yazildigini biliyor mu?
Bir avuc toprak bir kac parca kemikten gayri neyimiz kalacak burda?
Kimden ne kalmi$ ki?
Kim kimi hatirlami$ ki?
<font color=brown>...Kaybolu$...</font>
23/3/2007 · Kategori: Birikinti - Soruntu
Oylece duruyordu
Ne bir gozya$i
Ne bir ses
oylece duruyordu
Sanki hayata dair ne varsa ya$adim
"Bu da benim suskunlugum" diyordu gozleri...
O gozler...
Hem bir kavrayi$
Hem de bir kaybolu$ korkusu icimi sardi...
cunku ne kaybolmaya hazirdim
Ne her $eyi tam anlamiyla kavrami$tim
Derken...
Kayboldum...
Onun kalbinin cirpini$lari arasinda...
Ve kendi mutlulugumu da birakarak icerde bir yerde...
Usulca egildim
Sanki bu dunyada ona dair her $ey huzunle aniliyordu
Ama ben
oyle umutsuzluklardan cikmi$
oyle acilari atlatmi$tim ki
Onun bir gulu$unu gormek icin yapamayacagim
Hicbir $ey yoktu...
cunku ona dair her $ey daha ya$anasi idi artik...
Mutlulugum ellerindeydi...
Ellerini tuttum ve anlat dedim,
Ve aniden suskunluk tum dunyayi kapladi sanki.
inanir misin ku$lar bile otmedi o an...
Sandim ki korkuttum onu
Ve o yuzden susar...
Ama yanildim
Tersine $a$kinliga, urkeklige ve umursuzluga dairmi$ her bir susu$ cumlesi...
oyle $eyler anlatti ki
Hem cozumu icinde barindiran
Hem de yikimi...
icimde yanan bir $eyler vardi
Onun gozlerine ve kalbine dair
Biliyordum
Ama susmak cok daha kolaydi
Ama susmadim
- Kaybettigim mutlulugumu ta$iyabilir misin?
- Nasil? Ya bunu ta$iyamazsam?
Mutlulugu ellerinin arasina aldiginda sanirsin ki ha du$tu ha du$ecek
Ve gucun yok zannettigin her gecen dakikada sen biraz daha guclenecek
Ve daha emin adimlar atacaksin
Senin gecmi$ini silerken
Yaralarina merhem olacak her mutlu dakikan
Ve sadece bir iz kalacak yureginde
Ama onu da
Mutlulugun varliiginda
Fark etmeyeceksin bile
Fark ettigindeyse
Mutluluk gozya$larini omzumda gormek istiyorum...
O an
Artik sana verdigim mutlulugu geri alma vaktidir
cunku odunc aldigin mutluluk
Artik senin mutlulugun olmu$tur zaten...
Bu zorlu ama mutlu yola cikmaya var misin dedim
urkek gozlerle bana bakti...
Ve...
Bi care..
22/3/2007 · Kategori: Birikinti - Soruntu
Bizi cagiriyorlar top yekun,
Oyle bir cagiri$ ki,
Be$ para etmez, inan,
Ne $ohret ne de un.
$iddetinden bu cagiri$in
Zangir zangir dort duvar,
Beden ate$te, nabiz yuzelli...
Faydasi yok hic bir haykiri$in.
i$te a$k odunu ate$te,
Bi care pervane,
Bilmez misin
Bilmez misin kim dayanabilmi$ ki
Bu cagiri$a?
Dayanabilsin bicare pervane...
Sen kimsin? Sen nesin?
6/2/2007 · Kategori: Birikinti - Soruntu
Digerlerine mi benziyorsun?
Yoksa seni onlardan ayiran bir sey var mi?
Hiç farkli olmak için bir sey yaptin mi?
Sen kimsin?
Sen nesin?
---
Ben yapiyorum. Amacim "marjinal" olmak, goze batmak, dikkat cekmek
degil; baskalarina benzememek, buyuk bir grubun icinde kaybolmamak.
Elbette bu bencilce bir dusunceyle ortaya cikmis bir sey degil. Olmasi
gereken de o degil zaten. Dusuncem sudur ki; Her bireyin, onu birey
olarak ayiracak davranislari, yaptiklari olmalidir. Baskalari gibi
yasamak, onlara benzemek, onlardan biri olmaya calismak yerine, kendi
olarak yasamalidir. Ben boyle yapiyorum. Siz de deneyin. Giderek
kalabaliklasan cemberin icersinde nefessiz kalmayin!
Neyim var benim?
2/2/2007 · Kategori: Birikinti - Soruntu
Gecmi$iyle yuzle$mekten
kacinan insanlar neden hep daha ba$arili oluyor bu lanet olasi dunyada? Vicdan
azabi diye bir$eyden haberleri olmadigi icin mi? Ben ne yazik ki her zaman
durust bir insan oldum. İstedigim her$eyi cekinmeden soyleyebildim. $imdi geriye
baktigimdaysa $unu goruyorum: Zaten cekinilecek yani olan pek de bir$ey
yapmami$im bugune dek.
İnsanin kendisiyle cati$masi ne kadar acikli.
Sanirim bu duyguyla ilk olarak bundan be$ yil kadar once tani$mi$tim. O
zamanlar, ders cali$mayan ama notlari iyi olan, parmakla gosterilen bir
ogrenciydim. $u anda da hala parmakla gosterilmeye devam ediyorum, tek fark
artik notlarim iyi degil. Neyse, galiba bana bir$eyler olmu$tu. Ayni $imdiki
gibi. Bazi $eylerin farkina varmaya ba$lami$tim. Ya$itlarima gore ilk a$ki erken
ya$ami$ biri olarak sebepsiz bir komplekse kapilmi$tim belki de. Ama hayir, oyle
bir$ey degildi bu, aslina bakarsaniz sorunun cevabi da acikti: basbayagi
buyuyordum i$te. Ama buyudukce de kalbimin kuculdugunu hissediyordum. Hep
esprili ve iyimser biri olarak taninan ben, beklenmedik bir $ekilde karamsar bir
insan olup cikmi$tim. Beni cok iyi taniyan arkada$larim bile bunun nedenini
bilemiyorlardi. Aileminse hicbir$ey umrunda degildi. Onlarla tek ileti$imim,
yaptigimiz kavgalardi. Etrafima ofkemi sacmiyordum, ama birgun patlayabilecegimi
biliyordum. Ve beni korkutan da buydu zaten.
İlk a$k unutulmaz derler,
ama inanin onun goz rengini bile unutmu$tum. Aslina bakarsaniz kotu bir cocuk
degildim, her$eyden onemlisi sadik bir sevgiliydim. Ama o kadar degi$kendim ki,
kimseye bagli kalamiyordum. Her defasinda a$ik oldum, en uzunu iki ay sonunda
etkisini yitirdi. İnsanlardan o kadar cabuk soguyordum ki...
Asla
dikkatli bir insan da olmadim. Hep ayrintilarla ilgilendim, esas konu hakkinda
hic du$unmedim bile. Beni, ozel olmasa da farkli biri yapan buydu belki de.
Mesela, Cebimde hicbir zaman sigara ta$imadim. Ama hep sigara ictim. Bana kazik
atan insanlar oldu. Ama onlar hakkinda hic kotu du$unmedim. İnsanlara hep iyi
davranmaya cali$tim. Ama neden boyle yaptigimi hic anlayamadim. Gecmi$i
hatirladikca somurttum, gelecegi du$undukce gulumsedim. Hayat akip gidiyor, seni
umursamayacak kadar kendini begenmi$ bir $ekilde hem de. Ne demi$ Bay Dylan:
"When you got nothing, you got nothing to lose..." Yani kazanabilmek icin,
oncelikle elinde hicbir$eyin olmamasi lazim. Ne? Senin de mi elinde hicbir$ey
yok? O zaman kazanmaya meyillisin demektir. Sacma geliyor di mi? Sen onu bir de
bana sor.
Hayal mi?
27/1/2007 · Kategori: Birikinti - Soruntu
Bana gecmisini animsamanin bir yolunu buldugunu soylemisti.
Gercek anilari mi, yoksa hayal urunu mu oldugundan emin olamiyordu.
Filmden bir replik...
Sonra aklima takildi, dusundum...
Gecmiste yasadigimizi animsadiklarimizi gercekten yasadik mi?
Hic, "ben bunu hatirliyorum ama gercekten yasadim mi emin olamiyorum" suphesine dustugunuz oldu mu?
Benim zaman zaman da olsa oluyor. Bu replikten sonra beynime bir sey saplandi sanki...
Sahi, biz gecmiste ne yasadik?
Hatirladiklarimizin hangisi gercek, hangisi hayal?
Sabah uyandigimizda ruya gormemis gibi hissettigimiz "hatirlanmamis ruyalari" yasamis gibi hatirlar miyiz ilerde?
Peki ya kurdugumuz hayaller?
Ve fazlasi..
Ya gecmisi animsamaya calisirken kuruyorsak?
Soylesene bana!
Ben,
gecmiste
ne yasadim?
