GİRDAP
28/8/2006 · Kategori: Birikinti - Deniz
-leylaklar
açıyor sessizliğimin kuytusunda
zulmün
karanlığına uzatıyorum ellerimi
serzenişler
ve kimsesizlik.
duyamıyorum.
ne diyorlar?
bir girdap
var ortasındayım sanki.
sesler
karışıyor birbirine
çıkılır mı
düzlüğe eğer nefes alırsam?
biter mi bu
rüzgar kendime sarılırsam?
-yapma
gözlerini
karanlığa dikme
yok bu yolun
sonu. anlamıyor musun?
tutmaya
çalışma kelebeği
uçacaktır
elbet...
meçhul treni
bekleme, gelmeyecek.
sıkılmadın
mı sesinin yankısı duymaktan?
-çok soğuk,
üşüyorum.
anlamıyorsun
beni.
kulaklarım
uğulduyor sessizliğinden.
yokluğun
acımın tek sırdaşı.
nefes alacak
kadar oksijen yok buralarda
kaybolan
güneşimi arıyorum
sonsuza
kadar sürecek bu.
böyle bu
yalnızlık, tıpkı dünya gibi.
-seni
dinleyecek kimse yokken
sesini duyurmaya
çalışma bir daha.
silmeyecek
dünya acılarını
karatahtayı
siler gibi...
1 yorum yazılmıştır
Yazan:birikinti | Tarih: 2007-01-10 15:52:31Konu: Girdaba
kibar olalm istemeleri...kibar olunca da di$lamaya kalkmalari..bir turlu kara calamamalri..kendi cizdikleri sinirlara bu denli tutarsiz yakla$malari.. Girdap buyuyor! Karanlik en guvenli yer.. Aydinlik bize gore degil!!