Hayat - Kareler
23/1/2007 · Kategori: Birikinti - Abuklamalarim
Uzun zamandir yazmak istedigim bir $ey...
Biraz biraz, ali$iyorum sanirim bazi fikirlere ve davrani$lara...
Mesela,
bana cok ilginc geliyor: $u an, ben dunyanin apayri bir noktasindayim,
kendi ulkemde degilim. Lap-topumun ba$inda oturmu$, bu cumleleri
yaziyorum.
Ben bunlari yazarken, sizin hallerinizi du$unuyorum.
Kiminiz
di$arida bir barda iciyor, kiminiz bir yolculukta, kiminiz mi$il mi$il
uyuyor... Belki de kiminiz hapur hupur yiyiyor. :)
Ancak,
"bu yazi" ile "siz", bir sure sonra bir noktada caki$acaksiniz ve
yazilan bu satirlari belki bir hevesle belki de bir can sikintisiyla
okuyacaksiniz. E belki de okumayacaksiniz tabii. Neyse...
$u an, bu yaziyi okuyacak binlerce ki$iyi du$unuyorum. Biri de, monitorun ba$inda yazinin nereye yonelecegini merak eden "sen"i.
Aslinda durum daha da onemli, buyuk hatta vahim...
$u anda kiminizin yakini oluyor.
Veya,
$u anda kiminiz oluyor...
Evet,
bu cumle sizler icin cok daha "kendine getirici" oldu sanirim... Bu
yaziyi yazarken "mi$il mi$il uyuyor" diye du$undugum insan, aslinda
yarin bir trafik kazasinda ya$amini yitirebilir. Hem de, bu yaziyi
okuduktan hemen sonra supermarkete giderken... Belki de sayfayi acmi$ti
da, "Gelince okurum." diye birakmi$ti. (Belki, siradaki sensin? Kim
bilir? Hah, veya arkandaki...)
Boyle konu$urken, "Kelebek Etkisi" denilen muazzam olayi bir kez daha ya$iyorum. "Kaos Theorisi"... Denir ki; kelebegin kanat cirpi$i gibi kucuk bir $ey, dunyanin yarisini dola$acak bir tayfuna neden olabilir...
Bu
yaziyi ne kadar uzun tutarsam, sizin hayatinizdan o kadar calmi$
olurum. Bu site, sizin monitorunuzde o kadar fazla gozukmu$ olur...
...ve
bundan sonraki butun hayatiniz, burada 2 saniye daha kaldiginiz icin
degi$ir. "Degi$ebilir" demiyorum, "Degi$ir!" diyorum. (aha, kapa
monitoru kapa, patron bakiyor...)
Ne kadar ilginc degil mi?
Ben bu yaziyi yazarken, insanlar doguyor ve insanlar oluyordu... Milyarlarca insan da ya$amina devam etmeye cabaliyor.
Siz de bu yaziyi okurken insanlar doguyor, ya$iyor ve bir kismi oluyor.
Ba$ka insanlar, ba$ka yazilari yazarken de biz doguyor, ya$iyor ve belki de siz bu yaziyi okurken ben oluyor olacagim?!
Duzyazi okurmu$ gibi okursan, hicbir $ey anlayamazsin. Butun yazim sana sacma gelecektir. $imdi yukaridan tekrar ba$la...
Amacim, felaket haberciligi yapip "huveee hepimiz ollceeeezzz" demek degil tabii ki...
Amacim $udur;
Aslinda
burada, bulundugunuz web sitesinde yazdigim en kucuk $eyle bile
binlerce insana hitap edebiliyorum. Bu benim ilgincime gidiyor
nedense... $u an, hic gormediginiz bir insanin, dunyanin ba$ka bir
ko$esinde yazdigi, havanin soguk degil ama yagmurlu oldugu, gecenin
bilmem kacinda yazdigi yaziyi okuyorsunuz. $u an, sizin
monitorunuzdeyim. Hayir hayir, degi$tiriyorum.
$u an, senin yanindayim.
Siteyi kapayana kadar da yaninda olacagim, istesen de istemesen de... Yuzumu gormen veya adimi bilip bilmemen onemli degil.
insanlar
bunu her gun yapiyor?! Her gun hayal ediyor, her gun kendisini iyi bir
yerde goruyor. Evet, bunun hayaliyle ya$iyor insanlar ve buna ragmen,
cogu ne istedigini bilmiyor.
$u an, binlerce insanin hayatini etkileyebiliyorum. Bu bir sacmalik veya bir $aka degil. Benim gibi du$unuyorsan, birikinti.blogcu.com'a
ho$ geldin... Benim gibi du$unmuyorsan, beynin eski fikirleri atmayi
reddediyor demektir. Bu dogal bir durum ve endi$e gerektirmez.
Tela$lanma... (Hayir, sakin sakin oldugunu du$unme!)
Eski
ve yillardir inandiginiz fikirlerin birden degi$mesi zordur. imkansiz
degildir, zordur. Bu yuzden beyninize biraz sure verin; ama du$unun. Bu
siteyi takip ettikce tedaviye cevap almamiz daha kolay olur. (Eger her
$eye ragmen yeni fikirleri "download" edemediysen, zorlama; cunku sen
de benim fikrim icerisindesin. Fikrinin kisa surede degi$memesi cok iyi
bir sonuc ne de olsa... Neyse, bizim vaktimiz var. Ya senin?)
Daha konuya girmedim desem, sizlerden nasil bir yanit alirdim bilmiyorum...
Mutlu bir ucak seyahati ile harika bir tatil yapmayi planliyorsunuz. Her $ey guzel, yolunda...
Ucagin icindeki kirmizi i$iklarin yanmasi ve "Lutfen kemerinizi takin." anonsuyla beraber keyfiniz kaciyor. Evet evet =)
Ucak
hizla kendisini yercekimine birakmaya ba$liyor. Ucagin icinde bir anda
panik ortami olu$uyor ve cigliklar pe$insira kulaklarinizda
yankilaniyor. Oksijen maskeleri cikmi$, bavullar dagilmi$, bayilanlar,
kafasini vurup etrafi kan icinde birakanlar da cabasi...
$imdi...
Bu filmi bir sureligine donduralim...
Ucagin
icindeki manzarayi az cok kendi hayal gucunuzle kurmu$sunuzdur. Benim,
sizden yapmanizi istedigim $ey, kamerayi yava$ca sizin oldugunuz
koltuga dogru getirmek. Ancak, filmi dondurdugunuzu unutmayin. Kamera
sadece sizi goruntulediginde ne yaptiginiza bir bakin.
Surat
ifadeniz komik mi? Ne yapiyorsunuz? Evet, harbiden... $u aptal soruyu
kendinize bir sorun bakalim monitorun ba$inda... Kendiniz icinizden
du$unup, cevap verin. Bekliyorum...
.
.
.
.
.
Tamam...
Bir cogunuzun gercekte nasil oldugunu soyleyeyim mi? Gozleriniz falta$i
gibi acik, burun deliklerinize cakil ta$lari, agziniza da biraz
zorlasam kafam sigar. Tamam tamam, betimleme terbiyesizce kacti. Ben
terbiyesiz biri degilim.
Ama oyle saniyorum ki yuz ifadenizi anlatabildim. =)
O, dondurdugumuz film karesinden sadece kendinizi canlandirin, hareketlendirin. Kameraya bakin. $u anda herkes sizi izliyor.
O binlerce ki$ilik ucakta bulunan ve kameraya bakan herkese soruyorum.
oLMEDEN oNCE, NE YAPMAK iSTERDiNiZ?
O an ucakta, olumle burun buruna gelmi$ haldeyken kendinizi canlandirin, sorun...
Bekliyorum...
.
.
.
.
.
Yukaridaki
diger sorulara zit olarak, bu soruda 2 saniyeden fazla beklediyseniz,
size "Neden ya$iyorsun?" sorusunu sormam gereksiz olacaktir. (cunku
kendin, bu soruyu az once kendine "coktan" sordun...)
Filme devam etmeyin; o film orada bitti...
...diyecegimi saniyorsaniz, bu yazinin ana fikrini bir daha du$unun...
O film daha bitmedi.
$u an ya$aniyor.
$u an, bu filmin cekim a$ama$i suruyor sevgili okurlar.
Ya... i$te boyle...
Gokten
uc ucak, ayh aman, uc elma du$mu$... Hepsini de az once ben yedim.
(Bazi arkada$lar, yaziyi okurken cok zor anlar gecirmi$ olabilir diye,
biraz ortami sogutacak espriler yapayim dedim, ne var yani?)
$aka bir yana,
Du$unseniz
de, du$unmeden amacinizi kendinize hemen soyleyebilseniz de, $u an
sizden "Bence" yazarak, bu hayattaki amacinizin ne oldugunu yazmanizi
istiyorum. (cok bekleme, gec olmasin...)
Ama $oyle bir oyun daha oynayalim.
Bu
site yillarca acik kalacak emin olun. $uradan bir uyelik alin,
aldiysaniz uye giri$inizi de yaptiktan sonra amacinizi yazin. Bu
sayfada, madde madde ve ar$iv niteliginde insanlarin amaclari olsun.
Hic tanimadigim(iz), hic gormedigim(iz) ve belki de hic
tani$amayacagim(iz) insanlarin amaclari...
Ancak bir kural daha var:
Sadece 1 (yaziyla: "bir") amac yazabilirsiniz... Listenizde, en ust sirada bulunan amac... Ben ba$liyorum.
Hepinizin burada, bu yaziyi yazarken, monitorumden cikarak yanimda oturup, bunlari yazmama yardimci oldugunuzu bilerek...
Saygi ve en iyi dileklerimle...
3 yorum yazılmıştır
Yazan:deniz | Tarih: 2007-01-26 10:32:54Konu: çarpışma
Yazan:birikinti | Tarih: 2007-01-23 23:15:10insanları karşılarındaki duvara çarptırıp uyanmalarını sağlamakta bir numarasın. çarpışmada canlarının acıyacağını bilsen bile...
Konu: te$ekkur
Yazan:benderim | Tarih: 2007-01-23 19:27:39te$ekkurler yorumuz icin
Konu: BenDerim
Yazdığınız yazıya katılmamak elde değil.Düşünceleriniz de çok haklısınız.