Sorular.. ve Ta$lar!
2/5/2007 · Kategori: Birikinti - Soruntu
Sadece bir ruya bekli.
Belki de gercekten yasiyorum...
Aslinda, gercek olduguna inanmak istemiyorum.
Korkutuyor bu beni.
Yolumda bir suru tas var.
Daha once gorduklerim gibi taslar.
Sadece biraz daha azlar.
Yoksa ben mi daha buyugum oncekilerden?
Ne onemi var ki?
Biraz buyuk bir adimla,
belki biraz sicrayarak
Asabilecegim taslar degil mi bunlar?
Daha once de yapmadım mi ben bunu?
Peki simdi neden orada oylece bekliyorum?
Neden taslarin arasindan gelen sicak canimi yakiyor?
Ve ben buna izin veriyorum?
Neden bu atesin dibinde icim yanarken,
Etrafı gülümseyerek izliyorum?
Cok soru var sorulmus, sorulacak ve sorulan.
Ama hic birinin yanitini bilmiyorum.
Tek bildigim, buradan kurtulup,
yoluma devam etmek istedigim...
Deniz
23/4/2007 · Kategori: Birikinti - Schizophrenic
Onumde masmavi koca bir deniz var
Arkamda cehennem atesleri...
Ileri bir adim atsam;
Deniz kana bulanacak,
Ben kanla boyanacagim.
Bir adim geri gitsem;
Denizin kuruyacak,
Ben ateslerde kalacagim.
Ateslere alisigim.
Cabuk iyilesecegim.
Peki ya deniz?
Tekrar kendini kurtarabilecek mi?
An'ladigimiz Kadariz
18/4/2007 · Kategori: Birikinti - Schizophrenic
Nasil dogdugunu anlamadan,
nasil bittigini gordum gunumun...
icinde neler du$undugumun soru i$aretleri ile,
hesabindayim bir sonraki gunumun...
Zamani du$unuyorum...
Zamanin akip gidi$ini,
ve durduramayi$imizi...
cok zaman bo$ vakitleri yitirdigimi biliyorum,
anlik mutluluklarima neler vaadettigimi...
Pe$i sira neler kaybettigimi...
cok $ey var aslinda anlatmak istedigim..
Lakin, cumlelerim devrik...
inandiklarim yitik, kendi icimde..
Zaman'a yeniliyorum bu aralar...
Onun "ben bittim" diyecegi ani duyarcasina..
Ve kendi icindeki parcalani$inin ustune basar gibi..
Bana "benim istedigim kadar" varsin demek istedigini hatirlatircasina...
Unuttugum kadar gercek dunum...
Bir kac yil oncesi kadar hatiramda gecmi$im...
Ondan oncesi kendi icinde muamma...
Ne bir adim geri nede bir adim ileri...
Zaman'i du$unuyorum bu aralar...
Alip goturdugu kadar,
hatiralarimin izlerini...
ustune basa basa gecirdigim anlarimi,
olmami$ gibi hissedi$imdi belki icinde bulundugum yitik yanlizligim...
Ya da her gidenin arkasindan bakip ona lanet okudugum icindir yazdiklarim...
Gercekten,
bilmiyorum...
Zamani du$unuyorum bu aralar...
Hep o kiskivrak yakalandigim caresizlik aralarimda...
Zamani bahane ediyorum, saygisizca...
Ve bildiklerimi soylemiyorum...
Korkuyorum cok fazla...
Zamanimin bittigine inandigim anlar gibi $imdi icinde bulundugum pi$manlik uykusu...
Ve kabusum,
her cumlenin bir sonrakini ba$latma curreti
ve korkum zamanin golgesinde.
Yarini gorememenin ihtimal yuzdesinde...
Zamani du$unuyorum bu aralar,
zaman kadar kendi varligimin toprak olan yanlarini,
zaman kadar u$uyen ellerimin kendi avucunda isinmaya cali$masini,
zaman kadar hizli gecmesini u$umelerimin
ve zaman kadar hizli buyumemesini du$luyorum, korkularimin...
Zaman gibi hissetmemek istiyorum acilarimin bende biraktigi kabuklari,
zaman gibi gormemek istiyorum buyudukce aciz kalan yanlarimin gunahlarini...
Zaman kadar hizli gececek omrum,
fark edebiliyorum...
Ama yine de...
icimin en asude korkusuna engel olamiyorum...
Zaman kadar hatirlanmayacak ya$adigim yillarim,
hatirlamayacagim biliyorum...
Buraya kadar gelmenin vaktini sadece dilimde telaffuz edebiliyorum
ve bu itirafin gorunmeyen zamanlarini du$unemiyorum...
du$uncelerim sadece "an"lar ile ibaret
ve ben her gun bir onceki gunden daha kisa bir omur ya$adigimin gercekligi ile yuzle$iyorum...
Bildigim,
tekbir $ey var...
Ba$ladigim zamanin ilerisinde kendimi ifade edebildigim kadar vardim...
O kadar zamaninizdan anlar caldim...
Dedim ya...
Zamani du$unuyorum bu aralar
ve du$luyorum
bilmedigim her bo$luk aninin bana ya$attiklarini...
Zamani du$unuyorum bu aralar
ve du$uyorum,
zaman kadar...
...
Ba$ladigi Yerde Bitiyordu...
12/4/2007 · Kategori: Birikinti - Schizophrenic
...ve bittigi yerde yeniden ba$liyordu...
O,
korkuyordu...
Hic bir gunahi olmayan dogmami$ onlarca cocugun gecmi$i uzerine yemin etti vakitsizce...
Saf cumlelerinin devamliliginda, bakire bir gunahin i$lenmeyi$ini hatirlatan gozleriyle,
suzdu beni once...
Gozlerini kaybedip, temas kurdugum ilk anda...
O,
konu$tu...
Tekrar donmeyecekti adi kabus olan dunlerine,
ve sevmeyecekti.
Soz vermi$ti...
inandigim tum varliklarin ya$ayi$ini bahane gosterirmi$cesine bagirdim...
inanmak istediklerim, inandiklarimin aksi yonunde in$a ediyordu bensiz bir varligin hukum surecegi,
gelecegi...
Kabul edilesi yoktu her du$un bir du$u$unun oldugunu...
Ve inanclarimin kendi mecburiyetimde gercek oldugunu...
Anlamam lazimdi...
asla,
sevmeyecekti...
soz vermi$ti...
Az once if$a ettigi eyleminin onurlu vedasi hakimdi gozlerine...
Bana baktigi gozler,
kan agliyordu...
Sonlandirdigi bir omrun, ba$ka bir ba$langici icin sava$ veren hep benim ezilen yanlarimdi...
Tekrar dogmasi icin yalvaran benim mahkumiyetimdi,
onun hukmunde...
onun nezaretinde...
Hicbir $ey yapamamanin yada her $eyi denememenin pi$manligi ile geciyordu her ânim...
her yanim, bizim icin agliyordu..
Benim tarafimdaki hayallerimin bizligi icin kaniyordu,
ellerim...
O,
oyle sakin gitti ki...
oyle durdu ki kalbim...
oyle izledi ki beni...
Uzanmi$ beni yanina bekler gibi...
Kalbim,
ayaklar altina du$tugu zaman ben hic kimseligimin siradanligi ile yenildim bu hayata...
Ve hayat denilen sahnedeki her rolumde, bir bahaneyle gec cikiyordum sahneme...
ve kalbim,
sen ayaklar altinda kalinca ben oluyordum,
her anin biti$indeki bir diger ba$langicta,
varolma sava$lari veriyordum...
Tekrar...
Tekrar,
umut in$aa ettim cocuk ruhumun yeti$kin bedeni icinde..
kendimi kandirdim yine...
ustelik bile bile...
inandigim yarattigim utopyama...
ve kandim...
sik sik kanadim...
Tum o anlarin sessizligi benim kalp ati$imin ritmiyle bozulunca,
uyandim, sanki asirlik uykumdan...
Ve omuzlarimda umuduma yuruyen bir agirlik biraktim...
umuduma dogru adimlar atmaya ba$ladim...
Ve ben onun gozlerini,
yeni umuduma yuz cevirebilmesi icin,
yaradandan guc diliyordum...
Omuzlarimda onun damlalari iz yaparken ve canim yanarken...
Ben dogmayacak bir gune coktan yol aliyordum...
Sanirim acilarimin aksi yonunde,
inancima ters du$en her ahitte hakli cikiyordum.
ve anladim...
Tekrar,
bir olumun soguk nefesinde,
varolma sava$i veriyordum...
Ve yine,
seviyordum...
...
Kalıcı Bağlantı - Sizin Dedikleriniz (yok) TIKLA! YORUM YAP!
Konu Ders Cikarmak, Ba$lik : ACIDAN
11/4/2007 · Kategori: Birikinti - Gorunmeyen Sitemler
Bir cam vazo ta$iyoruz iki elimizle...
Sonra biri ko$arak geliyor, carpiyor dikkatsizce...
Vazo du$uyor,
Paramparca oluyor gozlerimizin onunde.
Sonra da buna tecrube diyorlar...
Egiliyoruz, cam kiriklarini toplamak icin,
cevremize bakiniyoruz,
Birinin yardim etmesi icin.
Ama bulamiyoruz...
Cam kiriklari kesiyor elimizi...
Elimiz kaniyor,
Ama devam ediyoruz toplamaya...
Daha fazla kaniyor.
Sonra da buna tecrube diyorlar...
ELIMIZI KESEN CAM KIRIKLARI...
BIZ,
HAYATI ELIMIZIN KANAMASINDAN ogRENIYORUZ.
Yuregimiz kaniyor.
...ve biz hayati aci cekince ogreniyoruz.
Sonra da buna tecrube diyorlar...
...biz ise kan icinde...
Yardim istiyoruz.
Yuzumuze bakip guluyorlar.
Cam kiriklarini topluyoruz.
Tekrar ayaga kalkiyoruz, yolumuza devam etmek icin...
Biri geliyor ko$arak,
carpiyor,
Dikkatsizce...
Herkes yerle bulu$tugunda,
Vurunca "Vurdu!" oluyor...
O ise yuzundeki acidan ders cikartiyor.
Aslinda kimse,
Kimseyi umursamiyor.
Tek korku, yalniz kalmak...
Kendimi duvardan duvara vurmak istiyorum.
cunku canimiz aciyinca,
Hayati ogrendigimizi saniyoruz.
Yuzumuz kaniyor...
Bayilana kadar...
Bayilana kadar...
Bayilana kadar,
Kendimi duvardan duvara atmak istiyorum.
Kendi kanimi koklayayim...
Kendi kanimi tadayim...
Sonra da,
"Kendini oldurdu!" oluyor...
Ben ise bir ciki$ ariyorum.
Canim cok yandiginda,
otenazi hakkimi kullanmak istiyorum.
Ve Tanri bana kizmasin...
cunku boyle olacagini biliyordu.
Neden kendimi acidan kurtardigimda,
Ceza almak zorundayim?
$imdi anliyorum...
Buyuk sanatcilarin neden deli oldugunu...
..ve kurtulmak icin bu yolu sectigini...
Bu sefer iclerindeki aciyi hissediyorum.
Bir firca darbesinde,
Veya kucuk bir akorda...
Biri geliyor.
Bu sefer ko$madan...
"Sacmalami$sin." diyor...
Bir suru laf ediyor; cunku icimizdeki aciyi onlar bilemez.
Agzini burnunu kirinca da, "Bana vurdu!" oluyor...
Sizin orada olmaniz,
Gercekten beni rahatlatiyor.
En azindan, insanlarin bazilari beni duyuyor...
Aslinda, gorundugum gibi biri degilim.
Ama rol yapmiyorum...
...sanirim...
Kendime teslim olmaya cali$iyorum.
Sizin icin...
Ama hak etmedigim sozcukleri i$itiyorum...
Sonra kendimi savunurken "Haksizsin!" oluyor...
Insanlar bana hak etmedigim $eyleri soyluyor.
cunku ben konu$urken, olmadigim bir ki$iymi$im gibi gorunuyorum.
Hey...
Merhaba...
Yazmaya devam etsem, okur musunuz acaba?
Hey...
Acaba buraya kadar okudunuz mu?
Hey?..
Merhaba?
Soruntu 2!
7/4/2007 · Kategori: Birikinti - Soruntu
Bazen yanarsin, ama yanmak degil bu, tutu$mak...
Belki de okuduum unlu birinin intahar mektubunda dedigi gibi; "Sonmektense, yanmayi tercih ederim." deyip kendini yakmayi denemek lazim, ama zaten tutu$mu$san yaniyorsun... E zaten yanmi$san sonmu$sundur de...
Yakan ile yanan arasinda ne fark varsa, bence yakan da yanmi$tir.
Canin sikilir ama caresi olmaz. Arada ne$elenirsin.
...
gibi sanki...
ama degil mi?
gulmedin mi?
o zaman kimi kandirdin?
beni mi?
seni mi?
Du$unmek insana has ama du$unmek insani hasta da eder bazen. iki adim sonrasini hesaplamanda bo$tur, cunku iki adim sonra kar$ina ne cikacagini asla bilemezsin ve hesaplarin tutmaz. Hesaplar $a$inca hesap yapmaktan da vaz gecersin artik. Ata sozleri de tasdik etmi$tir evdeki hesap car$iya uymaz diye...
Kimler geldi kimler gecti bastigin toprakta
Bundan 50 sene sonra 100 sene sonra seni kim hatirlayacak?
Seni kim bilecek?
Belki bir kac yuzyil sonra yapilan bir antik kazida bulununan iskeletine abuk bir isim takilip homolus fabilusun midesinde $unlar vardi olmeden bilmem kac saat once $unu yemi$ bunu icmi$ $u sebepten olmu$ diye o zamanin haberlerinde yer alacaksin.
Ancak kim oldugunu ne oldugunu ne ya$adigini kim nerden bilecek?
Kim neyi biliyor ki sanki?
Bu yazi neden yazildigini biliyor mu?
Bir avuc toprak bir kac parca kemikten gayri neyimiz kalacak burda?
Kimden ne kalmi$ ki?
Kim kimi hatirlami$ ki?
Ceketsiz Cocuk
28/3/2007 · Kategori: Birikinti - Fotograf
Cok soran oldu soyleyim resim sahibi degerli insan yakin zamanda kaybettigimiz
KAZIM KOYUNCUDUR..
Kalıcı Bağlantı - Sizin Dedikleriniz (2) TIKLA! YORUM YAP!Sahne; Sonun ba$langici, Konu; Bo$luk doldurmaca...
27/3/2007 · Kategori: Birikinti - Elestiri
bu gunlerde yine ba$ladim kizmaya kavga etmeye kendimle, ruzgara kandim diye, herkes gibi.. mutlu oldugumu sandigim anlarda uctu gitti avuclarimdan, oylesine uzak ki artik bana...
onu yakaladigimi du$undugum anlarda, i$igi
ve elimi uzattigimda kayboluveriyor birden..
onun beni sevdigini sandigim anlarda ve
.. koydugumda yuregimi avucuna
yere atip kaciyor ve
tek soz soylemedn..
i$te diyorum burdasin, gozya$larin burada benim gibi seni hisseden biriyle kar$ila$amayacaksin asla, bak ayni piyesi oynuyorsun yine ve hala beklentiler tiyatrosu ba$rolunde sen, delicesine sevdigin insanlar kar$inda artik gorsunler agladigini ve gurur duysunlar, artik bensizligin eseriyle deliligin sinirinda ama umut dolu seninle..
.............................
gosterigim yanimla sert, asi, gururlu gozlerimin icinden asla bakmadi kucuk, masum kiz cocugu, koovaladikca kactim uzaklara, asla gostermedim agladigimi, bakiyorumda ufak igne darbeleri nasilda un ufak etmi$, parcalami$ yuregimi... sana diyorum yoruldum bu hayattan; emekliligim gelsin artik biktim bu saf inceliklerden yalanlar duymaktan, bu yuz bu ses bu beden artik odunc degil kimseye..
Gidiyorum!
27/3/2007 · Kategori: Birikinti - Gorunmeyen Sitemler
i$de gidiyorum
bir$ey demeden
arkami donmeden
$ikayet etmeden
hicbir$ey almadan
bir$ey vermeden
yol ayrilmi$$
gormeden
gidiyorum...
ne kusluk var
ne pi$manlik kalbimde
yuruyorum sanki senin yaninda
sesin uZakla$ir her bir adimda
ayak izim kalmadan
gidiyorum
Gerdigin tel kalbimde kirilmadi
Gonulku$u $arkidan yorulmadi
Bana kimse sen gibi sarilmadi
I$igimiz sonmeden
gidiyorum...
<font color=brown>...Kaybolu$...</font>
23/3/2007 · Kategori: Birikinti - Soruntu
Oylece duruyordu
Ne bir gozya$i
Ne bir ses
oylece duruyordu
Sanki hayata dair ne varsa ya$adim
"Bu da benim suskunlugum" diyordu gozleri...
O gozler...
Hem bir kavrayi$
Hem de bir kaybolu$ korkusu icimi sardi...
cunku ne kaybolmaya hazirdim
Ne her $eyi tam anlamiyla kavrami$tim
Derken...
Kayboldum...
Onun kalbinin cirpini$lari arasinda...
Ve kendi mutlulugumu da birakarak icerde bir yerde...
Usulca egildim
Sanki bu dunyada ona dair her $ey huzunle aniliyordu
Ama ben
oyle umutsuzluklardan cikmi$
oyle acilari atlatmi$tim ki
Onun bir gulu$unu gormek icin yapamayacagim
Hicbir $ey yoktu...
cunku ona dair her $ey daha ya$anasi idi artik...
Mutlulugum ellerindeydi...
Ellerini tuttum ve anlat dedim,
Ve aniden suskunluk tum dunyayi kapladi sanki.
inanir misin ku$lar bile otmedi o an...
Sandim ki korkuttum onu
Ve o yuzden susar...
Ama yanildim
Tersine $a$kinliga, urkeklige ve umursuzluga dairmi$ her bir susu$ cumlesi...
oyle $eyler anlatti ki
Hem cozumu icinde barindiran
Hem de yikimi...
icimde yanan bir $eyler vardi
Onun gozlerine ve kalbine dair
Biliyordum
Ama susmak cok daha kolaydi
Ama susmadim
- Kaybettigim mutlulugumu ta$iyabilir misin?
- Nasil? Ya bunu ta$iyamazsam?
Mutlulugu ellerinin arasina aldiginda sanirsin ki ha du$tu ha du$ecek
Ve gucun yok zannettigin her gecen dakikada sen biraz daha guclenecek
Ve daha emin adimlar atacaksin
Senin gecmi$ini silerken
Yaralarina merhem olacak her mutlu dakikan
Ve sadece bir iz kalacak yureginde
Ama onu da
Mutlulugun varliiginda
Fark etmeyeceksin bile
Fark ettigindeyse
Mutluluk gozya$larini omzumda gormek istiyorum...
O an
Artik sana verdigim mutlulugu geri alma vaktidir
cunku odunc aldigin mutluluk
Artik senin mutlulugun olmu$tur zaten...
Bu zorlu ama mutlu yola cikmaya var misin dedim
urkek gozlerle bana bakti...
Ve...
