Yollarda Yansimalar..
26/9/2007 · Kategori: Birikinti - Abuklamalarim
Artik biliyorum...
Kimselere benzemiyorum...
Beni korkutsa da, yalnizligim bana daha yakin geliyor. Benimle daha cok konu$uyor...
Yalnizligimla uzun bir sure kaldiktan sonra... Denizlerin ortasinda, ufak bir adada yalnizligimla kendimi du$undugum zaman... Sen geliyorsun aklima...
Seni kabullenmemek istiyorum...
Seni olmami$, tanimami$ gibi du$undukce beynimin senden sogudugunu artik kabul etmek istemedigini anliyorum...
Tekrar tekrar olcup duruyorum seni...
Seni olmadik insanlarla kiyasliyorum... Zayif noktalarini du$unup duruyorum...
Siradan oldugun zamanlari... celi$kilerinle boguldugun anlari... A$kla, sevgiyle ilgili konu$mayi$ini... Ya da hayat hakkinda ba$kala$mani bana uyum saglamani... Beni anlamani du$unup duruyorum...
Bazi anlarda aklim seni anlamakta, seni neden sevmek istedigimi cozmekte bir zavalli kadar caresiz kaliyordu... cunku aklim bana ait degildi... Tek ba$ina caresiz nefessiz idi.
Aklim senin esirindi...
Evet...
Sen oluyorum...
Ya da...
Kendime gittikce daha cok benziyorum...
Ama biraz sonra...
"Hicbir $ey ya da hickimse olabilsen..." diyorum... Ke$ke tanimsaydim diyebiliyorum... Ke$ke sana ait tum o anlari hayatimdan her goz ya$i tanesi gibi tek bir sefer de icimden atabilsem diyorum. Haz duyuyorum bunlari soylerken. Sanki her defasinda buyuk bir sogukkanlilikla...
Kendimden vaz geciyorum... Yava$ yava$ olebilmenin $ansli tadini aliyorum. Gozlerimden akarken sen.
intihar ediyorum...
Evet olmek sadece nefes alip vermek degilse...
Ya$adigim yoksunluk icinde... Her gecen saniye oluyorum...
Kendimi kayitsiz bo$ cumlelerle kandirdigimi da biliyorum...
Beni kiracak, incitecek sozlerini sakliyorum kalbimin kilitli mabedinde... Gercekten soyleyecegin zaman, sen soylemeden acilmak uzere kilitli yuregimin kirilgan ko$esi.
Sonra sonra... Gercekten beni taniyabilecegini du$unuyorum... Gercekten sevebilecegini...
Tutunmak icin degil de... Sarilmak isteyecegini biliyorum...
Hayat akiyor, donup arkasina bakmadan acimadan geciyor uzerimizden... Bizi parcalarimizdan ayiranlar uzerimizden gecip gidiyor... Basa basa ezilmenin acisi iniltilere donu$uyor omrumuzun her birbirimizden yoksun anlarinda...
Zaman akip gidiyor...
Ama her cikmazin sonunda korkularin oldugu gibi... Umudun da oldugunu biliyorum...
imkansiz goruyordum... Beni birilerinin her $eyimle tanimasini... $imdi farkli bir cumle icinde kaybetmeni bekliyorum her $eyimi...
Eger beni tanirsan... istenmeyiz , di$laniriz dunya uzerinde...
cunku bizi gordukleri gibi sanacaklar...
Du$undukleri kadar ufak bir dunya da bilecekler..
Birbirimizi bulursak..
Lanetleniriz... istenmeyiz... Kimseler bizi arasina almaz...
Ama mukemmel bir a$k olur... Azrail her zamankinden cok sever bizi... olum bizi bekler... olum kadar severiz birbirimizi...
Dunyama ve beynime girenler...
Geldikleri gibi gittiler...
Beni gorebildekleri kadar tanidilar...
Beni baktiklari kadar anladilar...
Aslinda "ben" istedigim icin anlayamadilar... Onlarin sucu yoktu. Benim icimdeki bir engel onlara tanitmiyordu beni... Sadece birer kisa molaydik hayatlarimizda birbirimiz icin...
Birer ufak ani onlar icin...
Benden kopardiklari sayilmazdi... Tipki senden aldiklari gibi...
Tipki icimdeki o e$siz ben olabildigin gibi...
oyle yorgunum ki...
oyle sakin...
Kimseyi suclayacak halim de yok...
Aklim seni kabul etmi$... Seninle ya$amakta...
Mevsimler ve zaman akiyor hizla.
Aksin aslinda...
Hizla tukensin zaman sen yokken...
Sensizlik hizli gecsin...
Sessizlik bozulsun...
Bilinmeyen gibi umutlu mutsuz...
En kotu zamanlarda gulumsetebilecek kadar kutsal bir umutsun...
Yarin olacak biliyorum ve ben yine aslinda bildigim, merakta etmedigim ama konu$mak istedigim icin insanlara, abuk subuk sorular soracagim... Sacma sapan sorulara cevaplar verecegim... Sadece seni soyleyebilmek icin iki cumle arasinda sana yer arayacagim... Akip giden sensizlik icinde... Seni konu$mak icin sacmalayacagim... Her bir cumle de seni ya$atirken aslinda var olmak icin ozumle sava$acagim. Kendi kimligimin bilinmeyen dogum yerine... Kalbinin adresini yazacagim...
Biliyorum.
Senin dunyanda var olmadigim icin zayifim...
Ya da...
Beni parcalayanlarin alip goturdukleri kadar kalmi$ yanim...
Sana benzeyen ben...
Ben olan sen icin...
Tekrar tekrar parcalanacagim...
Beni benden kopartanlar kadar gucsuzum...
Bu kadar ben biraktiklari icin... Sana mahcubum... Yoksunum senden...
Yoksunsun kendinden...
Mecburum... Kendimi hic olmadigim, du$unmedigim, hissetmedigim gibi gostermeye... oyle ya$amaya...
Ama aslinda biliyorum... Ben konu$amadigim icin durmaksizin yaziyorum... Kendimi sorular sorulmadan cevaplarini verir $ekilde buluyorum... Elime kalemimi aldigim zamandan beri meger hep seni yaziyormu$um. Hep seni karaliyormu$um yeni farkettim. Hep sen oluyormu$um her kelimede. Her cumlede seni ciziyormu$um beyaz bir kagit uzerine...
Ve sonra... Soruyorum kendi kendime...
Kimsin sen?..
Ne icin yaziyorum?.. Neden konu$amiyorum...
Aradigim ve yazdigim insan sensen...
Ve sen bana benziyorsan...
Benim gibi oldugunu, bana benzedigini du$unuyorsan...
Muhtacsan sen de, var olmak icin kendin gibi birini bulmaya... O zaman cik gel.. calmadan gir dunyamin kapisindan...
Asla affetme beni... Beni ve hatalarimi... Yuzume vur her yalanimi. Degi$tir ali$tigim hayatin rutin rayini. Boz butun dengelerimi. Kucumse, yuzume vur butun zaaflarimi...
Konu$ benimle benim dertlerimi bana sen soyle...
Sorunlarina gozlerim de cevap bul...
Kendini bul benim sozlerim de...
Bende ayni $ekilde davranmaliyim. Hesap sormaliyim...
Yuzune vurmaliyim eksik kalan yanlarini... A$k ve sevgi adina konu$mayi$ini...
Tek ba$imiza var olmayi$imizin farkinda oldugumuz halde ya$adigimiz icin... Acisini birbirimizden cikartmak adina hesap sormaliyim...
Siradanligini ve celi$kilerini yorumlamaliyim sana...
Neden ben oldugunun hesabini sormak icin...
Gel bana...
Birbirimizi bulmu$ken yitirmek pahasina...
Ama biliyorum senin elinden gelmez kirmak... ustelik kendisine benzeyen birini bulmu$ken...
cunku bilirsin benim gibi sen de...
O en buyuk aciyi ve kirginligi yillardir aradigini.
Sana en cok benzeyen insanin ya$atacagini.
Bilirsin bunu...
Ama yine de engel olamazsin... oylesine yorgun du$mu$sun ki...
oylesine kirginsin ki seni kendinden kopartanlara...
Du$unursun...
Madem o da benim gibi tek ba$ina var olamiyor...
Herkes onu gordugu kadar o saniyor...
Kendisini ozleyen birinden gelsin istersin o senin en buyuk yikiminin...
Tipki benim gibi...
Yalnizligi sevdigim gibi...
icimizdeki urperi$ gibi...
Kimselere benzemiyoruz biz...
Ve i$te...
Ezilmi$ ve kucumsenmi$ sevgimle ba$ba$a kaldim yine...
Gittin beni yikmadan... Tipki onun gibi...
Doneceksin biraz daha koparildiktan sonra kendinden. Kendin gibi beni araycaksin... Ben seni ariyor olacagim...
En buyuk yikimi ama en muthi$ a$ki birbirimize vermek icin bulu$acagiz aldigimiz son nefeste...
oncesi yok onemseme!..
olum bizi sevecek unutma... olum kadar bizde birbirimizi...
Ararken geride biraktigimiz parcalarimizin artik onemsiz oldugu gibi...
$imdi...
Pi$manliklarim, ba$kasina verdigim acida taninmak istedigim anlarin uzuntusuyle... Kendimden ho$nut olmadigim bedenime verdigim zararlar icin...
Bedenime gercekten sahip olan annem icin...
onemsemedigim parcalarimdan ozur diliyorum...
Dondugunde seni bulmak istiyorum... Senin beni bulmak istedigin kadar ben de seni ozluyorum... Tipki beni ozledigin yalanina kar$i seni hala sevmedigim gibi...
Ben seni kimsenin sevemeyecegi kadar sonsuz bir tutkuyla... Geride biraktigim anilarimla... Tertemiz ve sonsuz bir aciyla sevecegim...
Bu aci benim mutlulugum olacak... Beni bulmak istemedigini bile bile...
Yarinlarimda her cumlenin icinde senden kalan benler olacak!
Biliyorum bir "ben" ya$anmayacak...
En buyuk yikim parca parca yabanci bedenlerden olacak...
Ve icimdeki cocuk elinde kalemiyle hicbir zaman konu$amayacak...
1 yorum yazılmıştır
Yazan:jan:) | Tarih: 2007-09-30 12:14:46Konu: omrume hosgeldin duslerimden daha guzelsin
omrume hosgeldin duslerimden daha guzelsin
aslında düşlerim kabus oldu sen başıma geleli,
bardakların hep dolu tarfları kaldı sen düşlerime ortak oldun ya...
tuzlu damlaları gibi denizin
dalgalara kavuşmaktı senin gelişin,
senin hoşgelişin...
omrume hosgeldin duslerimden daha guzelsin
güzellik güzel olmaktan vazgeçti
ve ellerin tüm güzelliğiyle ellerime değince
parmak uçlarım uyuştu.
uzun sözlerim kısa kaldı sana yöneldikleri için,
bir yangındır güneşi ve ayı sardı
hadi güneş neyse de, ay kavruldu gitti.
gözlerim uykulu olsa da
ceplerim sevgiyle doldu sayende...